De Donkere Eeuw van Comics

Afbeelding via Comic Spectrum

Met de publicatie van Watchmen en Batman: The Dark Knight Returns in 1986 werd er een nieuw tijdperk ingeluid voor de comicindustrie. In de Donkere Eeuw van comics waren donkere, grimmige verhalen met volwassen thema’s de norm.

Watchmen. Afbeelding van DC Comics.

De Donkere Eeuw wordt gekenmerkt door verhalen die voor een ouder publiek bedoeld zijn. Er was meer aandacht voor seks, geweld en gekwelde personages in de comics. Deze trend werd door onder meer het werk van Alan Moore en Frank Miller geïnspireerd. Verhalen hadden meer politieke en psychologische complexiteit. Ook probeerden veel schrijvers het superheldengenre te deconstrueren.

Daarbij kregen helden steeds meer gebreken. Ze waren soms neurotisch, geplaagd, en soms zelfs haast fascistisch. Bij antihelden waren hun gewelddadige methodes een manier om met hun psychologische en seksuele frustraties om te gaan.

Nieuw in de Donkere Eeuw was de aandacht van het algemene publiek. Voor het eerst werden comics aangeprezen binnen intellectuele kringen. Dit hernieuwde de interesse in comics als een medium.

Nieuwe uitgeverijen

Warchild #3 van Rob Liefeld. Afbeelding: Maximum Press

Om toch het jongere publiek te behouden werden er diverse imprints gelanceerd waar comics voor het oudere publiek werden gepubliceerd. De meest succesvolle van deze imprints is Vertigo, waar onder meer Sandman, Hellblazer en Preacher verschenen. Op de cover van deze comics was het Comics Code-zegel verdwenen en stond er ‘alleen voor volwassen lezers’.

De drang van makers om volwassen comics te schrijven nam zeer toe in de Donkere Eeuw van comics. Er werden eigen uitgeverijen opgezet, zoals Dark Horse en Valiant. De meest invloedrijke onafhankelijke uitgeverij was Image Comics. Het bedrijf werd opgezet na onvrede over de Comics Code, maar ook omdat de makers geen rechten hadden op de door hun gemaakte strips. Image overheerste de comicmarkt in de jaren ’90. Hun comics bevatten veel geweld en seks, en gingen als warme broodjes over de toonbank.

Een van de meest toonaangevende artiesten uit die tijd is Rob Liefeld. Hij creëerde onder meer Cable en werkte bij Image Comics. Zijn unieke tekenstijl paste goed bij de afgematte en cynische toon die populair was. Deze stijl werd veel gekopieerd door andere artiesten. De kenmerkende comicstijl in de jaren ’90 bestaat uit overdreven gespierde mannen, schaars geklede vrouwen en heel veel buidels.

Volwassen?

Witchblade. Afbeelding van Image/Top Cow

De meeste comics in de Donkere Eeuw hadden dus meer volwassen thema’s. Dit resulteerde echter niet altijd in volwassen verhalen. Veel makers probeerden het succes van andere titels na te bootsen, maar deden dit niet erg grondig. De diepere lagen van het verhaal verdwenen, waardoor de ‘helden’ feitelijk onaangename boeven werden. Dit werd gecombineerd met veel bloed, geweld en seks. De weergave van vrouwen was soms bijna pornografisch te noemen.

Er zijn in de Donkere Eeuw ook genoeg klassiekers geschreven. Comics in dit tijdperk waren op zijn best interessant, complex en fantasierijk. De mogelijkheden van het medium werd omarmt door de makers.

Crisis

Grote evenementcomics en crossovercomics waren erg populair in deze tijd. Met deze evenementen vervingen Marvel en DC een aantal van hun helden, bijvoorbeeld in Death of Superman, Knightfall en de Spider-Man Clone Saga. Dit was geen populaire beslissing bij de fans. Wel trok het een ander publiek aan: de verzamelaars.

In de jaren ’90 kwamen veel mensen erachter dat oude comics veel waard waren. Zij kochten vervolgens nieuwe strips, in de hoop een goede investering te doen voor de toekomst. Vooral de comic ‘Death of Superman’ werd veel verkocht; het werd de bestverkochte comic aller tijden. Er werden 2.5 tot 3 miljoen exemplaren

Death of Superman. Afbeelding van DC Comics

verkocht. Uitgevers probeerden op deze verzamelaarsmarkt in te spelen door meer #1 comics uit te geven, verschillende covers voor stripboeken te maken en ‘opschrikkende’ verhaallijnen te publiceren.

Dit werkte echter alleen op de korte termijn. De markt stortte in, waardoor onder meer Valiant werd uitgekocht. Marvel Comics moest in 1997 faillissement aanvragen door mismanagement en de val van de markt.

Dit leidde onder meer tot het einde van de Donkere Eeuw van comics. De publicatie van Astro City, Kingdom Come en Ultimate Spider-Man droegen hier ook aan bij. Zij hadden een meer luchtige en blijere toon. Hiermee stonden zij aan de vooravond van de Moderne Eeuw van comics.

Plaats de eerste reactie op "De Donkere Eeuw van Comics"

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.